De expeditie

Na anderhalf jaar opleiding wordt het tijd om, in de zomer van 2008, onze kennis en kunde te gaan testen in het extreme. We willen weten waartoe we in staat zijn op een plaats waar je op jezelf en je collega’s aangewezen bent om te overleven, waar niemand uit de buitenwereld je zal helpen als er iets fout loopt. Zodat we al onze reserves zullen moeten aanspreken om op de top te geraken. Waar we de berg niet moeten overwinnen, maar hem moeten leren kennen en begrijpen om zo de uiteindelijke extase van het bereiken van de top te ervaren.

Uiteindelijk bleek de berg die perfect aan onze eisen voldoet ergens in het niemandsland tussen Kirgistan en Kazachstan te staan. De Khan Tengri. Deze Mongoolse naam is hem door de plaatselijke bewoners toegedicht en betekent: ‘Heerser van de hemel’.
Het is de meest noordelijk gelegen 7000-er ter wereld, en zijn perfecte piramide-vorm reikt

volledig vrijstaand naar de hemel. Een berg van onnoemelijke schoonheid en bovenal een angstaanjagende woestheid. Door zijn noordelijke ligging is het er extreem koud en is hij berucht voor de plotselinge weersveranderingen.

Toch heerst er geen angst noch twijfel in onze hoofden. Enkel de wens en de vastberadenheid om de top te bereiken. Niet via de makkelijkere zuidkant, maar via de zwaardere noordzijde, en dat als relatief jonge alpinisten, allen tussen de 20-25jaar. Dat dit een gedurfde onderneming is staat buiten kijf, maar daar waren we immers allemaal naar op zoek. Meer, beter, hoger en sneller!

View Larger Map